مته و صفحه‌سنگ: برای هر جنس، کدام؟
متهٔ اشتباه در بهترین حالت کند است، و در بدترین حالت می‌سوزد، می‌شکند یا سوراخ را خراب می‌کند. صفحه‌ی اشتباه ممکن است در دور کامل بترکد. خلاصه‌اش اینجاست.
مته
- آهن و فولاد: مته‌ی HSS (فولاد تندبر). مته‌های سنگ‌خورده از مته‌های ارزانِ نوردی بیشتر عمر می‌کنند.
- استیل: مته‌ی HSS-Co (کبالت‌دار، اغلب ۵ درصد). آرام سوراخ کنید، محکم فشار دهید و روغن برش بزنید.
- آجر و بتن سبک: مته‌ی الماسه (سر کاربایدی) با دریل چکشی.
- بتن سخت: مته‌ی SDS-plus با دریل بتن‌کن (هیلتی). این مته در سه‌نظام معمولی جا نمی‌رود.
- چوب: مته‌ی چوب با نوک وسط، تا مته سُر نخورد.
صفحه‌ی برش و سنگ
- اندازه: صفحه باید با فرز شما یکی باشد: ۱۱۵، ۱۲۵، ۱۸۰ یا ۲۳۰ میلی‌متر، با سوراخ وسط درست (معمولاً ۲۲٫۲۳ میلی‌متر).
- دور: حداکثر دوری که روی صفحه نوشته شده باید از دور فرز بیشتر باشد. هرگز برعکس.
- ضخامت: صفحه‌ی نازک (۱ میلی‌متر) آهن را سریع و تمیز می‌برد؛ صفحه‌ی ضخیم‌تر برای کار خشن است. هیچ‌وقت با بغل صفحه‌ی برش سنگ نزنید.
- استیل: صفحه‌ی مخصوص استیل (INOX) بگیرید تا لک زنگ روی کار نماند.
- تاریخ: روی حلقه‌ی فلزی صفحه‌های رزینی تاریخ انقضا نوشته شده. صفحه‌ی کهنه ممکن است بشکند.
قاب محافظ فرز را باز نکنید. برای روزی است که صفحه می‌شکند.
