المنت: فشنگی، تسمهای یا لولهای؟

المنت برق را به گرما تبدیل میکند. شکلش به چیزی بستگی دارد که گرم میکنید.
المنت فشنگی
یک میلهی فلزی باریک که داخل سوراخ میرود: قالب، صفحهی داغ، دستگاه بستهبندی و دوخت. قطر و طول را دقیق اندازه بگیرید. سوراخ باید کاملاً جذب باشد: فاصلهی هوا گرما را حبس میکند و المنت زود میسوزد.
المنت تسمهای
یک حلقهی فلزی که دور سیلندر یا نازل بسته میشود، مثل دستگاه تزریق پلاستیک و اکسترودر. قطر داخلی و پهنا را اندازه بگیرید، و ببینید بست و سیمها کجا باشند و آیا سوراخ ترموکوپل لازم دارید یا نه.
المنت لولهای
یک لولهی فلزی، صاف، U شکل یا خمشده به شکل دلخواه، برای گرم کردن آب، روغن یا هوا. برای آب، مس یا استیل؛ برای روغن، چگالی توان کمتر بخواهید (توان کمتر برای هر سانتیمتر طول)، تا روغن روی سطح المنت نسوزد.
ولتاژ مهمتر از آن است که فکر میکنید
توان با مجذور ولتاژ عوض میشود. المنت ۴۰۰ ولت روی ۲۳۰ ولت فقط حدود یکسوم توانش را میدهد. المنت ۲۳۰ ولت روی ۴۰۰ ولت حدود سه برابر توان میدهد و در چند دقیقه میسوزد. همیشه هم وات و هم ولت را به فروشنده بگویید.
طول و نوع سیم خروجی را هم بگویید، و بپرسید ترموکوپل داخلی ممکن است یا نه. اگر المنت قبلی را ببرید، بیشتر فروشندهها میتوانند دقیقاً مثلش را بسازند.


