کولیس: ورنیه، ساعتی یا دیجیتال؟

هر سه نوع یک کار را میکنند: اندازهی بیرون، داخل و عمق. فرقشان در خواندن عدد است و اینکه هر کدام چقدر مراقبت میخواهد.
کولیس ورنیه (معمولی)
باتری ندارد و تقریباً چیزی در آن خراب نمیشود. عدد را از یک خطکش کوچک دوم میخوانید، پس چشم خوب و کمی تمرین میخواهد. دقت معمولش ۰٫۰۵ یا ۰٫۰۲ میلیمتر است. برای کارگاهی که ابزار زیاد زمین میافتد انتخاب خوبی است.
کولیس ساعتی
یک عقربه روی صفحهی گرد، که با یک نگاه خوانده میشود، معمولاً با دقت ۰٫۰۲ یا ۰٫۰۱ میلیمتر. داخلش یک چرخدندهی کوچک روی شانهی دندهدار است: گرد و غبار، براده و ضربهی محکم به آن آسیب میزند.
کولیس دیجیتال
خواندنش از همه راحتتر است: ۰٫۰۱ میلیمتر روی صفحه، یک دکمه برای میلیمتر/اینچ، و میتوانید هر جا صفر کنید تا دو قطعه را مقایسه کنید. باتری لازم دارد. اگر کنار آب صابون یا روغن کار میکنید، مدل IP67 (ضد آب) بخواهید.
کی کولیس کافی نیست
یک کولیس خوب حدود ۰٫۰۲± تا ۰٫۰۳± میلیمتر دقت دارد. اگر نقشهی شما تلرانس تنگتری میخواهد، مثلاً جای بلبرینگ، میکرومتر بگیرید.
به فروشنده چه بگویید
- طول: ۱۵۰ میلیمتر اندازهی معمول است؛ برای قطعههای بزرگتر ۲۰۰ یا ۳۰۰.
- نوع و دقت (از بالا).
- اصل بودن: تقلبی برندهای معروف زیاد است. فکها را ببندید و جلوی نور بگیرید: نباید نوری از بینشان رد شود، و عدد باید دقیقاً صفر باشد.


